ماهی تیلاپیا

مضرات تیلاپیا

سفره ایرانی هم چندی است مانند پوشاک و خدمات و…، آغشته به محصولات بی کیفیت خارجی و عمدتا چینی شده است. چند سالی است که ماهی وارداتی با نام تیلاپیا، میهمان سفره های ایرانی شده است. ماهی که در چین تولید شده و به صورت فیله شده به بازار عرضه می شود. این ماهی به علت تغذیه از پساب کارخانه ها و واحدهای صنعتی و نیز خوی وحشی خود ،‌از مضرات متعددی برخوردار است . علاوه بر این واردات بی رویه و پرحجم این محصول ناسالم، برخلاف سیاست های اقتصاد مقاومتی و موجب ضررو زیان تولید کنندگان داخلی بوده و ضربه های جبران ناپذیری به تولید و تولید کننده داخلی وارد آورده و باعث شده که بسیاری از آنان با مشکلات عدیده ای مواجه شوند.

ماهیان تیلاپیایی که از چین وارد می شوند به دلیل فرآوری های غیر استاندارد بالطبع ناسالم هستند . تزریق گاز منوکسیدکربن در ماهی های وارداتی برای جذاب شدن رنگ و طعم و فروش بهتر این محصول، و نیز تزریق مواد شیمیایی دیگر نظیر سدیم پلی فسفات در برخی از محصولات ؛ موید این ادعاست. استفاده از گاز منوکسید کربن باعث می شود تا رنگ قرمز گوشت ماهی تیلاپیا تضمین شود چنانچه گوشت این ماهی در صورتی که فرآیند پرورش، صید و فرآوری آن بدون استفاده از مونواکسید کربن و مواد غیر مجاز باشد به رنگ سفید مبدل شود .


روش های تبدیل رنگ گوشت ماهی از سفید به قرمز به وسیله گاز منوکسید کربن در کشور چین بر دو نوع است:
تزریق گاز منوکسیدکربن در آب
اتاق گاز
در روش اول ماهی زنده جهت صید به داخل حوضچه های آبی هدایت شده که به آن گاز تزریق می شود و ماهی در آستانه خفگی قرار می گیرد که این فرآیند موجب تجمع خون در بافت ها و مویرگ های ماهی و نهایتا پاره شدن آنها می شود که طی آن رنگ گوشت ماهی از سفید به قرمز تغییر می کند. براساس روش دوم گوشت ماهی بعد از فیله شدن در سینیبه داخل اتاقک های گاز برده شده که بدین روش در معرض گاز منوکسیدکربن قرار گرفته و با فشار، گاز منوکسیدکربن به صورت مستقیم در اتاق گاز تزریق می شود . در این روش بافت های ماهی طی یک فرآیند شیمیایی از رنگ سفید به قرمز تبدیل می شود، این مرسوم ترین روش فرآوری ماهی تیلاپیا و تغییر رنگ گوشت این ماهی در چین است.


این درحالی است که در تمام مجوزهایی که سازمان دامپزشکی کل کشور جهت واردات ماهی تیلاپیا صادر می نماید به صراحت اعلام می دارد که نباید از هیچگونه ماده شیمیایی و علی الخصوص گاز منوکسیدکربن در هریک از مراحل فرآوری و حتی بسته بندی ماهی ها استفاده شود . نکته جالب آن است که در این روش تنها واردکننده ها با پر کردن برگه تعهدنامه ای متعهد به کنترل کل موارد از جمله بحث حساس بهداشتی و کیفیتی و همچون عدم استفاده تولیدکننده از مواد شیمیایی و گاز منوکسیدکربن در هریک از مراحل می شوند. این در حالیست که تعهد گرفتن از وارد کننده در خصوص تائید سلامتی محصول،‌ ابتدایی ترین و غیر تخصصی ترین روشی است که تنها موجب سلب مسئولیت نهاد های ناظر بر سلامت خوراک شهروندان است.

موضوع عدم استفاده از گاز خطرناک co به قدری از نظر بهداشتی و سلامت دارای اهمیت است که بر روی لیبل کارتن ها نیز بر ضرورت عدم استفاده از گازCO و مواد شیمیایی و نگهدارنده ها در محصول تأکید شده است. عمده فیله ماهیان تیلاپیا ی وارد شده به کشور با گاز Co عمل آوری شده و حدود نیمی از آنها در کشور چین با مواد شیمیایی فرآوری شده است. این  در حالی است که دامپزشکی کشورمان در بدو ورود فیله ماهی تیلا پیا، تنها آنها را از نظر آلودگی های میکروبی، انگلی، TVBN، هیستامین وفلزات سنگین مورد آزمایش قرار می دهد و با اتکا به تعهدنامه واردکننده، بحث استفاده از گاز co و موادشیمیایی در فرآوری و رنگ آوری ماهی از حیطه نظارت آزمایشگاه ها به دور مانده و تنها با اعتماد به واردکننده مجوز خروج بار از گمرک و توزیع آن در سطح کشور صادر می شود.

لازم به ذکر است که تمام مقررات واردات مواد خام دام، طیور و دریایی کشور پیرو قوانینی است که اتحادیه اروپا طی فرآیندی بسیار پیچیده و مطالعه شده برای واردات به کشورهای اتحادیه وضع نموده و جهت رعایت، آنها را به واحد های پرورشی، فرآوری و تولیدی که در کشورهای خارج از اتحادیه اروپا قرار داشته و از آن اتحادیه جهت صادرات به آن اتحادیه مجوز اخذ نموده اند ابلاغ کرده است، این درحالی است که آن اتحادیه نیز نسبت به استفاده از گاز Co و موادشیمیایی هر چند مجاز برای خوراکی در فرآیند فرآوری وسواس داشته و آن را ممنوع اعلام کرده و با نظارت های خاص به شدت کنترل می کند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *